Ciekawe zdania z najnowszych wyroków KIO. KIOSK z ciekawymi zdaniami z wyroków

Ostatnie 2020-10-07 2020-10-06 2020-10-05 Losowe

Dodane w dniu: 2020-10-06

KIO 1716/20 – Wyrok KIO – 2020-08-18

KIO » Oddala odwołanie » dodany: 2020-09-14

Zakwalifikowanie stacji przeładunkowej z art. 23 ust. 10 pkt 1 ustawy o odpadach, jako punktu przeładunkowego w rozumieniu umowy na zagospodarowanie odpadów, to koszty w tym zakresie uległyby zdublowaniu.
Mając na uwadze powyższe wymagania prawa oraz obowiązki Zamawiającego wynikające z realizacji umowy wykonawczej na rzecz m.st. Warszawy, Zamawiający zobowiązany jest do wyboru instalacji z możliwością wykorzystania stacji przeładunkowej prowadzonej przez prowadzącego instalację. [...] Słuszne jest stanowisko Zamawiającego, że w przypadku kwalifikowania stacji przeładunkowej z art. 23 ust. 10 pkt 1 ustawy o odpadach, jako punktu przeładunkowego w rozumieniu umowy na zagospodarowanie odpadów, to koszty w tym zakresie uległyby zdublowaniu.

Wskazanie w SIWZ okresu na zagospodarowania (lub przetworzenia) odpadów nie później niż w terminie 30 dni po zakończeniu realizacji zamówienia, gdyż termin 30 dni mieści się w terminie "do roku".
W ocenie Izby, wskazanie w SIWZ okresu na zagospodarowanie/przetworzenie odpadów nie później niż w terminie 30 dni po zakończeniu realizacji zamówienia (§ 2 ust. 5 IPU), nie jest sprzeczne z art. 25 ustawy o odpadach. Sprzeczność nie zachodzi, bowiem termin 30 dni mieści się w terminie "do roku".

Z uwagi na fakt, że Zamawiający nie może dopuścić do wystąpienia jakiegokolwiek ryzyka przerwania świadczenia usługi czy też jej nienależytego wykonywania, ma on uprawnienie do zlecenia wykonania zastępczego.
Możliwość zlecenia wykonania zastępczego na wypadek niewykonywania lub nienależytego wykonania umowy przez wykonawcę jest standardowym postanowieniem umownym. Możliwość zlecenia wykonania zastępczego występuje po bezskutecznym upływie dodatkowego terminu, w którym wykonawca może usunąć powstałe nieprawidłowości. Z uwagi na charakter i specyfikę przedmiotu zamówienia Zamawiający nie może dopuścić do wystąpienia jakiegokolwiek ryzyka przerwania świadczenia usługi czy też jej nienależytego wykonywania. Wskazany przez Zamawiającego termin 2 dni roboczych na usunięcie naruszeń jest odpowiedni i wystarczający. [...] Zamawiający nie może zatem doprowadzić do sytuacji, że nie będą zagospodarowywane odpady, stąd możliwość zlecenia wykonania zastępczego.

Błędnym jest twierdzenie, że kary umowne powinny mieć taką wysokość, aby nie były uciążliwe dla wykonawcy. Przeczy to bowiem istocie kar umownych.
Podkreślić należy, że zamawiający udzielając zamówień mają obowiązek chronić w szczególności interes publiczny uzasadniający udzielenie danego zamówienia, poprzez zabezpieczenie przed powstaniem szkód w wyniku nienależytego wykonania umowy. Podkreślić też należy, że kary umowne mają za zadanie dyscyplinować wykonawcę do prawidłowej realizacji przedmiotu umowy. Wykonawca nie może zatem zarzucać braku równowagi stron w umowie podnosząc, że kary umowne powinny mieć taką wysokość, aby nie były uciążliwe dla wykonawcy, przeczy to bowiem samej istocie kar umownych. Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, że Zamawiający naruszył w powyższym zakresie przepisy prawa.

Nie stanowi naruszenia prawa taka regulacja warunków umowy, gdy w perspektywie zaledwie 12 miesięcy wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia nieprzerwanego wykonywania usługi.
Biorąc pod uwagę, że w przedmiotowym postępowaniu realizacja umowy obejmuje okres 12 miesięcy, a Zamawiający uregulował sytuacje awaryjne, gdy dotychczasowe instalacje nie mogą przetwarzać odpadów, zatem nie zachodzą okoliczności, które w sposób nieprzezwyciężalny (także w zakresie ewentualnej zmiany przepisów prawa) uniemożliwiałyby wykonawcy realizację zamówienia. Nie stanowi naruszenia prawa taka regulacja warunków umowy, gdy w perspektywie zaledwie 12 miesięcy wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia nieprzerwanego wykonywania usługi zagospodarowania odpadów.

Ustanowienie przez Zamawiającego obowiązku osobistego wykonania usługi celem zabezpieczenia jego interesów i sprawnego wykonania umów, jest jego prawem.
Ustanowienie przez Zamawiającego obowiązku osobistego wykonania w zakresie zagospodarowania odpadów stanowiących największy (kluczowy) udział procentowy w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia (ok 68% strumienia odpadów), zabezpiecza interesy Zamawiającego poprzez ułatwioną koordynację umów i optymalizację w kierowaniu strumieniem odpadów, a dodatkowo ułatwia sprawne realizowanie umów w zakresie odbioru odpadów, poprzez zapewnienie stałej destynacji podmiotom odbierającym odpady. Przy uwzględnieniu wskazywanego udziału tego rodzaju odpadu w strumieniu, jego zagospodarowanie ma decydujący wpływ na realizację zamówienia. […] Zamawiający ma prawo zatem postawić w SIWZ wymagania, które realizują jego uzasadniony obiektywny interes, co nie stanowi naruszenia żadnej z przywołanych przez Odwołującego przepisów.

Uprawnienie Zamawiającego do rzetelnego rozliczenia umowy (poprzez weryfikację rozliczonej masy odpadów) nie zagraża interesów wykonawców, nie ogranicza kręgu podmiotów zainteresowanych udziałem w postępowaniu i nie utrudnia uczciwej konkurencji.
Prawo Zamawiającego do weryfikacji rozliczonej masy odpadów, w tym weryfikacji masy odpadów przyjętych do instalacji z masą odpadów odebranych z terenu m.st. Warszawy (pkt 46 OPZ i § 3 ust. 5) służyć ma także kontroli, czy odpady faktycznie pochodzą z terenu m.st. Warszawy, co stanowi uzasadniony interes i potrzeby Zamawiającego. [...] Zauważyć należy, że Zamawiający może działać wyłącznie w granicach prawa i wiążącej go umowy z m.st. Warszawa, zatem uprawnienie do rzetelnego rozliczenia umowy w żaden sposób nie zagraża ani narusza interesów wykonawców, nie ogranicza kręgu podmiotów zainteresowanych udziałem w postępowaniu oraz nie utrudnia uczciwej konkurencji, a w konsekwencji nie narusza art. 29 ust. 1 i 2 Pzp, ani innych przywoływanych przepisów.

KIO 1063/20 – Wyrok KIO – 2020-07-13

KIO » Oddala odwołanie » dodany: 2020-08-26

Dokument JEDZ wypełniony w części odręcznie, a następnie zdigitalizowany ujawnia wolę złożenia oświadczeń wiedzy w formie elektronicznej i nie narusza przepisów ustawy PZP.
Niewątpliwie JEDZ to zbiór oświadczeń wiedzy, został wypełniony częściowo odręcznie, a następnie zdigitalizowany, jednak w ocenie Izby ujawnia wolę złożenia oświadczeń wiedzy w formie elektronicznej. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 7 ust. 1 i 3 nie potwierdził się.

W hipotezie normy art. 89 ust. 1 pkt 7a PZP nie mieści się brak zgody Wykonawcy na przedłużenie terminu związania ofertą w sytuacji samodzielnego składania oświadczenia o przedłużeniu tego terminu. Taka oferta nie podlega odrzuceniu.
[…] Izba w tym składzie orzekającym podziela stanowisko odwołującego, że z cywilistycznego punktu widzenia oferta po upływie terminu związania wygasa, to jednak w ocenie Izby nie można uznać, że na gruncie ustawy Prawo zamówień publicznych, ustawodawca przewidział sankcję eliminacji z postępowania każdej oferty wygasłej. Ustawodawca mimo wskazania w art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy art. 85 ustawy nie zmienił stanu faktycznego wyczerpującego hipotezę tego przepisu i nadal tak podobnie jak w art. 24 ust 2 pkt 2 ustawy stan, który eliminuje ofertę to odmowa zgody na przedłużenie terminu związania ofertą. W sytuacji samodzielnego składania oświadczenia o przedłużeniu terminu związania ofertą nie dochodzi do wyrażenia zgody, a tym samym brak takiego oświadczenia nie może być traktowany jako odmowa zgody na przedłużenie terminu związania ofertą. W konsekwencji przerwy terminu związania ofertą wynikające z braku samodzielnego przedłużenia terminu związania nie mieszczą się w hipotezie normy art. 89 ust. 1 pkt 7a ustawy i tym samym zamawiający słusznie nie zastosował sankcji odrzucenia oferty.

Nieaktualne zaświadczenie nie może być dokumentem przesądzającym o istnieniu bądź nie podstaw wykluczenia z postępowania.

Przede wszystkim należy zauważyć, że nieaktualne zaświadczenie nie może być dokumentem przesądzającym o istnieniu bądź nie podstaw wykluczenia, tym samym jedynym dokumentem na podstawie, którego zamawiający powinien był ustalić brak podstaw wykluczenia było oświadczenie G. B. z dnia 23 grudnia 2019r. To oświadczenie było jednoznaczne w swojej treści i potwierdzało brak zaległości podatkowych wykonawcy Talan. Tym samym jakiekolwiek wątpliwości jakie mogło wywoływać zaświadczenie z dnia 14 czerwca 2019r. nie mogły stanowić podstawy oceny przesłanek wykluczenia podmiotu Talan udostępniającego zasoby. Tym samym zarzut należało oddalić.

Zakaz zmian podmiotowych nie jest bezwzględny i musi być dokonywany przez pryzmat oceny interesu publicznego, który nie może doznać uszczerbku poprzez niespełnianie wymagań SIWZ przez nowy podmiot.
W ocenie Izby odwołujący także zbyt radykalnie traktuje zakaz zmian podmiotowych, wskazując na generalną zasadę zakazu takich zmian wywodzoną z art. 7 ust. 3 ustawy, jednakże orzecznictwo Izby dopuszcza możliwość zaistnienia takich zmian, choćby w przypadku sukcesji uniwersalnej. Tym samym zakaz zmian podmiotowych nie jest bezwzględny i o ocenie Izby musi być dokonywany przez pryzmat oceny, czy interes publiczny, na którego straży stoi zamawiający, nie mógłby doznać uszczerbku w wyniku zmiany podmiotowej dopuszczającej podmiot nie spełniający wymagań siwz.

KIO 2130/19 – Wyrok KIO – 2019-11-05

KIO » Oddala odwołanie » dodany: 2019-12-12

W świetle art. 86 ust. 1 PZP, obowiązek Zamawiającego zapewnienia tajności złożonych ofert koreluje z obowiązkiem Wykonawcy złożenia oferty w sposób wykluczający możliwość zapoznania się z ich treścią przed upływem terminu składania ofert.
Jak wynika z powyższych regulacji, ustawodawca wprowadził zakaz zapoznania się z zawartością ofert przed terminem ich otwarcia. Nie można zgodzić się z Odwołującym, iż adresatem powyższej regulacji jest wyłącznie zamawiający. Zarówno literalna jak i celowościowa wykładnia powyższego przepisu nie pozwala na zaakceptowanie takiej interpretacji. […] I o ile zgodzić się można z Odwołującym, że obowiązkiem zamawiającego jest zorganizowanie procesu wyłonienia wykonawcy w trybie przetargu publicznego w taki sposób, aby złożone przez wykonawców oferty nie były ujawnione do czasu upływu terminu na składanie ofert, o tyle mylnie argumentował Odwołującego, iż wykonawca nie ma w tym zakresie żadnych obowiązków. W ocenie bowiem Izby, obowiązek Zamawiającego zapewnienia tajności złożonych ofert koreluje z obowiązkiem wykonawców złożenia swoich ofert w taki sposób, aby wykluczona była możliwość zapoznania się z ich treścią przed upływem terminu na składania ofert. […] Tym samym w ocenie Izby, zasadne jest przyjęcie, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy Pzp wykonawca składający ofertę w postępowaniu przetargowym ma obowiązek złożenia jej w taki sposób, aby inni uczestnicy postępowanie nie mogli zapoznać się z jej treścią przed upływem terminu na składanie ofert.

Zgodnie ze SIWZ kosztorys ofertowy to część oferty sensu stricte i złożenie już tylko tego jednego dokumentu przez Odwołującego formie niezaszyfrowanej stanowi podstawę do odrzucenia oferty wykonawcy, gdyż możliwe było zapoznanie się z jej treścią.
Po pierwsze Izba stanęła na stanowisku, iż w świetle zapisów SIWZ kosztorys ofertowy to część oferty sensu stricte i złożenie już tylko tego jednego dokumentu przez Odwołującego formie niezaszyfrowanej stanowi podstawę do odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. […] Tym samym brak jego zaszyfrowania umożliwiał zapoznanie się z powyższymi informacjami przed upływem terminu składania ofert, co jest, w ocenie Izby, niedopuszczalne.

Naruszenie art. 86 ust. 1 PZP nie wymaga wykazania czy ktokolwiek zapoznał się z treścią dokumentu czy też wykazania określonego czasookresu ich dostępności, ponieważ wystarczy istnienie samego ryzyka zapoznania się z ich treścią.
Za irrelewantny uznać należy argument Odwołującego, że niezaszyfrowane załączniki były dostępne poprzez miniPortal zaledwie przez kilka godzin. Naruszenie art. 86 ust. 1 ustawy Pzp nie wymaga wykazania czy ktokolwiek zapoznał się z treścią dokumentu czy też wykazania określonego czasookresu dostępności dokumentów. Istotne jest tylko to, że określone dokumenty były jawne i dostępne podmiotom uczestniczącym w postępowaniu przed upływem terminu składania ofert, a więc istniało ryzyko zapoznania się z ich treścią.

Brak zaszyfrowania przez Odwołującego załączników do oferty stanowił naruszenie art. 86 ust. 1 PZP.
W ocenie Izby brak zaszyfrowania przez Odwołującego załączników do oferty stanowił naruszenie art. 86 ust. 1 ustawy Pzp, to zaś skutkuje niezgodnością oferty z przepisami ustawy Pzp i stanowi przesłankę do odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 89 ust.1 pkt 1 ustawy Pzp. […] Dopuszczenie możliwości wybiórczego decydowania przez wykonawcę które dokumenty wymagane przez zamawiającego powinny być zaszyfrowane, a które nie zaprzecza naczelnej zasadzie postępowania przetargowego określonej w art. 86 ust. 1 i 2 ustawy Pzp.

Zakresem regulacji art. 86 ust.1 PZP objęte są: oferta sensu stricte, jak również pozostałe dokumenty jakie wykonawca jest zobowiązany dołączyć do oferty, celem skutecznego jej złożenia w postępowaniu.
Izba stoi na stanowisku, że celem ustawodawcy wyrażonym w art. 86 ust. 1 ustawy Pzp było uniemożliwienie zapoznania się z dokumentami składanymi przez wykonawcę w ujęciu szerokim tj. obejmującym zarówno formularz oferty jak i pozostałe dokumenty wymagane w celu skutecznego złożenia oferty. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do nieuprawnionego selektywnego doboru dokumentów możliwych do udostępnienia przez wykonawców przed upływem terminu składania ofert. Nie ma żadnych argumentów celowościowych do ograniczenia zakazu zawartego w art. 86 ust. 1 ustawy Pzp wyłącznie do formularza oferty sensu stricto, a wyłączenia z jego zakresu pozostałych dokumentów koniecznych do skutecznego złożenia oferty przez wykonawcę. Niejednoznaczny charakteru niektórych dokumentów czy odmienność interpretacji ich znaczenia nie może decydować o ich ujawieniu czy nie przed terminem składania ofert. Tym samym, w ocenie Izby, za zasadne i odzwierciedlające cel ustawodawcy jest przyjęcie twierdzenia, iż zakresem regulacji art. 86 ust.1 ustawy Pzp objęte jest oferta sensu stricte jak również pozostałe dokumenty jakie wykonawca jest zobowiązany dołączyć do oferty w celu jej skutecznego złożenia w postępowaniu przetargowym.

KIO/KU 5/20 – Uchwała KIO – 2020-02-12

KIO » dodany: 2020-05-12

Obawy wykonawcy co do nieuprawnionego przejęcia lub podkupienia przez konkurencyjnych wykonawców osób zaangażowanych przez wykonawcę nie są wystarczające dla zastrzeżenia informacji tajemnicą przedsiębiorstwa.
W niniejszym stanie faktycznym wykonawca nie przedstawił żadnych stosownych dowodów, które umożliwiałyby przyznanie ochrony informacjom zastrzeżonym. Nie wykazał także, dlaczego w ramach niniejszego postępowania ujawnienie zastrzeżonych informacji może wyrządzić szkodę i w czym dokładnie jej upatruje. Obawy wykonawcy co do nieuprawnionego przejęcia lub podkupienia przez konkurencyjnych wykonawców osób zaangażowanych przez wykonawcę to za mało. Tak jak gołosłowne stwierdzenie, że wymagania co do konkretnych osób miały charakter wyjątkowo specjalistyczny, który uzasadniałby przypuszczenie, że na rynku może istnieć praktyka pozyskiwania takich osób.

Izba nie może z urzędu doszukiwać się w złożonym przez wykonawcę uzasadnieniu spełnienia łącznie przesłanek uprawniających do zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa, ponieważ to na wykonawcy ciąży obowiązek wykazania takich okoliczności.
Oznacza to, że jedną z przesłanek skutecznego zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa jest wykazanie przez wykonawcę, że zastrzeżone informacje w rzeczywistości taką tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią. Izba nie może z urzędu doszukiwać się w złożonym przez wykonawcę uzasadnieniu spełnienia łącznie przesłanek uprawniających do zastrzeżenia danej informacji. Ciężar wykazania konieczności udzielenia takiej ochrony przepisy ustawy Pzp w sposób wyraźny nałożyły na wykonawcę, a niewywiązanie się z tego ciężaru należy uznać za jednoznaczne z koniecznością ujawnienia złożonych informacji.

Dla udowodnienia nieujawnienia do wiadomości publicznej zastrzeżonych informacji wystarczy złożenie przez wykonawcę stosownego oświadczenia, natomiast wykazanie podjęcia niezbędnych działań w celu zachowania poufności ma zazwyczaj postać materialną.
Wykonawca winien nie tylko wyjaśnić, ale także udowodnić ziszczenie się poszczególnych przesłanek warunkujących uznanie danej informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. "Wykazanie", o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy Pzp, oznacza udowodnienie. Pod pojęciem "wykazania" należy rozumieć nie tylko złożenie oświadczenia, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, ale również przedstawienie stosownych dowodów na jego potwierdzenie. Oczywiście nie sposób wyobrazić sobie dowodzenia nieujawnienia do wiadomości publicznej zastrzeżonych informacji. W tym zakresie co do zasady wystarczające będzie złożenie przez wykonawcę oświadczenia, podlegającego weryfikacji przez zamawiającego. Inna jest jednak sytuacja w przypadku wykazania, że zostały podjęte niezbędne działania w celu zachowania poufności, które przybierają zazwyczaj materialną postać (wprowadzanie polityk bezpieczeństwa informacji, zawieranie klauzul o poufności w umowach z pracownikami itp.).

KIO 1183/20 – Wyrok KIO – 2020-07-31

KIO » Uwzględnia częściowo odwołanie, Oddala odwołanie » dodany: 2020-08-21

Powoływanie się przez Zamawiającego na okoliczności dotyczące jego relacji z współkonsorcjantami (np. odpowiedzialność solidarna) nie wpływa na stosunek gwarancji i jest bezskuteczne względem gwaranta.
Powoływanie się przez zamawiającego na okoliczności dotyczące jego relacji z wykonawcami wspólnie ubiegającymi się o udzielenie zamówienia nie będzie skuteczne względem gwaranta. Zatem nawet jeśli - jak w niniejszej sprawie - członkowie konsorcjum są zobowiązani solidarnie wobec zamawiającego, to wciąż byłaby to jedynie cecha stosunku podstawowego (zamawiający-wykonawcy), która nie wpływa na treść stosunku gwarancji.

Warunkiem poprzestania na oświadczeniu własnym Wykonawcy w sytuacji nieuzyskania referencji, jest wykazanie przez niego obiektywnych (niezależnych od Wykonawcy) i uzasadnionych powodów.
Z przepisu i powołanego postanowienia SIWZ wynika po pierwsze, że warunkiem od którego uzależnia się możliwość poprzestania na oświadczeniu własnym wykonawcy są okoliczności o charakterze obiektywnym, które uniemożliwiły pozyskanie referencji lub innych dokumentów wystawionych przez odbiorcę. Jak słusznie wskazał odwołujący w odwołaniu, słowo "obiektywny" w języku polskim oznacza "istniejący niezależnie od poznającego podmiotu". Powyższe prowadzi do wniosku, że nie można powoływać się na powody niepozyskania referencji zależne od wykonawcy, czyli okoliczności subiektywne. Po drugie, jak wynika wyraźnie z przepisu i postanowienia SIWZ, te obiektywne powody niezłożenia referencji muszą być uzasadnione. Oczywistym jest więc, że okoliczności niepozyskania referencji muszą być należycie umotywowane.

Z faktu, że dostawy (zgodnie z wykazem dostaw) zostały ukończone później aniżeli wynikałoby to z dokumentów zamówienia, nie można jeszcze wyciągać wniosku, że dostawy z pewnością zostały zrealizowane nienależycie.
Z faktu, że dostawy zgodnie z wykazem dostaw zostały ukończone później aniżeli wynikałoby to z dokumentów zamówienia, nie można jeszcze wyciągać wniosku, że dostawy z pewnością zostały zrealizowane nieterminowo czyli nienależycie. Przede wszystkim nie wiadomo, czy terminy dostaw pierwotnie wskazane w dokumentach zamówień nie zostały przez strony umowy zmienione. Po drugie zaś, nawet gdyby wystąpiły pewne przekroczenia czasowe to nie zawsze świadczą one o nienależytym wykonaniu zamówienia, zwłaszcza w sytuacji gdy opóźnienie jest wynikiem okoliczności, za które dostawca nie odpowiada.

Biorąc pod uwagę zasadę jednokrotności wzywania do uzupełniania dokumentów, sugerowanie przez Zamawiającego przesłania innych dokumentów potwierdzających dostawy czy wskazania innych powodów nieuzyskania dowodów, uznać należy za niedopuszczalne.
Zamawiający poprosił o przesłanie innych dokumentów potwierdzających dostawy (np. protokołów odbioru) pomimo, że przystępujący w piśmie z dnia 8 kwietnia 2020 r. wyraźnie wskazał, że nie jest w posiadaniu innych dokumentów pochodzących od odbiorców. Zamawiający także zasugerował wykonawcy aby ten powołał się jeszcze na jakieś inne powody nieuzyskania dowodów, o których wykonawca w ogóle nie wspominał w piśmie z 8 kwietnia 2020 r., podając nawet przykład takich okoliczności. Wreszcie, pomimo, że przystępujący wyraźnie wskazywał, że w jego firmie nie jest praktykowane pozyskiwanie indywidualnych potwierdzeń prawidłowości wykonania dostawy, zamawiający zapytał czy aby wykonawca nie występował jednak o wydanie dokumentów referencyjnych. Biorąc pod uwagę zasadę jednokrotności wzywania do uzupełniania dokumentów w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Pzp działanie zamawiającego należało uznać za niedopuszczalne

Gdy z treści SIWZ wynika, że konsorcjanci składają odrębne JEDZ, to niezłożenie takiego oświadczenia przez niezobowiązanego z gwarancji nie uprawnia Zamawiającego do wypłacenia wadium.
Zamawiający w pkt 8.4 SIWZ wskazał bowiem jednoznacznie, że w przypadku Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie Zamówienia, należy złożyć odrębny JEDZ zawierający informacje wymagane w częściach II-IV dla każdego z Wykonawców wspólnie ubiegających się o Zamówienie. W związku z powyższym sytuacja, w której Energotechnika - Energororuch S.A. nie składa oświadczenia JEDZ z art. 25a ust. 1 ustawy Pzp nie wyczerpuje wszystkich okoliczności w których zamawiający byłby uprawniony do zatrzymania wadium na podstawie art. 46 ust. 4a ustawy Pzp. W sytuacji, w której oświadczenia takiego nie złożyłby Mechanical Field Support B.V. w Heteren, Holandia, zamawiający także byłby uprawniony do zatrzymania wadium. W oparciu o sporną gwarancję nie byłby jednak w stanie zaspokoić swojego roszczenia, gdyż przesłanką wypłaty sumy gwarancyjnej jest jedynie niezłożenie dokumentu z art. 25a ust. 1 ustawy Pzp przez "Zobowiązanego" czyli Energotechnika-Energorozruch S.A. i to z przyczyn leżących po jego stronie.

Ostatnie 2020-10-07 2020-10-06 2020-10-05